ประเพณีลอยเรือสะเดาะเคราะห์ สังขละบุรี

ประเพณีลอยเรือสะเดาะเคราะห์ สะพานมอญเป็นจุดเชื่อมคนสองสัญชาติคือคนไทยและคนมอญ ซึ่งอยู่ในเขตประเทศไทย คนมอญที่อพยพสงครามเข้ามาอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่สมัยก่อนนั้น ปัจจุบันนี้คนมอญเกือบ3000คนได้สัญชาติแล้วครับ วัฒนธรรมและประเพณีที่ติดตามมาด้วยและมีเพียงแห่งเดียวในเมืองไทยคือประเพณีการลอยเรือสะเดาะเคราะห์ของคนมอญ คนมอญหรือเรียกว่าคนไทย-มอญ ที่ได้รับสัญชาติแล้ว จะทำพิธีกัน3วัน โดยวันแรกจะมีการเผาเทียนเล่นไฟทำบุญใส่บาตร และปักตุงที่เรือไม้ วันที่สองจะทำการถวายอาหารที่เรือไม้เพื่อเป็นการปล่อยทุกข์โศกและขอพรอันดีและประเสริฐเพื่อสร้างสรรค์ชีวิตต่อไปวันที่สามประชุมชนกันเพื่อชวนกันลากจูงเรือไปลอยน้ำ ซึ่งทำให้เราได้เห็นถึงความสมัครสมานสามัคคีของคนกลุ่มเล็กๆที่ลากเรือหนักกว่าตันลงเขาได้อย่างปลอดภัยและสวยงาม ประทับใจมากๆครับ อยากให้เพื่อนๆมาชมกัน ประวัติ ประเพณีการลอยเรือสะเดาะเคราะห์ของคนมอญ เริ่มเมื่อครั้งพระเจ้าธรรมเจดีย์ขึ้นครองราชย์ปกครองอาณาจักรมอญ เมืองหงษาวดี พระองค์ทรงเห็นพระภิกษุสามเณร ในเมืองมอญหงสาวดี มีความประพฤติย่อหย่อนต่อพระธรรมวินัย พระพุทธศาสนาในเมืองมอญเกิดมลทินด่างพร้อยมากมาย จึงมีพระราชประสงค์จะสังคายนาพระพุทธศาสนาในเมืองมอญเสียใหม่เพื่อชำระหมู่พระภิกษุสงฆ์ในเมืองมอญให้มีความบริสุทธิ์ จึงมีพระราชโองการรับสั่งให้พระภิกษุสามเณรในเมืองมอญลาสิกขาเสียทั้งหมดทั้งประเทศ แล้วทรงส่งปะขาวถือศีล 8 คณะหนึ่ง ซึ่งก็คืออดีตพระเถระผู้ทรงพระไตรปิฏก ทรงความรู้ ตั้งมั่นในศีล มีศีลเป็นที่รัก ที่พระองค์มีคำสั่งให้ลาสิกขามาถือศีล ๘ เป็นประขาวนั่นเอง เดินทางไปยังประเทศศรีลังกา เพื่อให้ไปถือการอุปสมบทเป็นพระภิกษุมาใหม่จากคณะสงฆ์ในประเทศศรีลังกา  เสร็จแล้วให้เดินทางมาอุปัชฌาย์อาจารย์ บวชให้แก่คนมอญในเมืองมอญ คณะของปะขาวนี้ เมื่อเดินทางมาถึงประเทศศรีลังกา ได้รับการอุปสมบทแล้วก็เดินทางกลับ ในระหว่างทางที่เดินทางกลับนั้น เรือสำเภาลำหนึ่งในจำนวนสองลำ โดนพายุพัดให้หลงทิศไป ส่วนอีกลำหนึ่งเดินทางมาถึงเมืองหงษาวดีโดยปลอดภัย เมื่อทราบถึงพระกรรณของพระเจ้าธรรมเจดีย์  พระองค์จึงมีรับสั่งให้ทำเรือจำลองขึ้นมา  See More..