ดอยมด ไม่หมดความหมาย

อนุสาร อ.ส.ท. มกราคม 2552  ฉบับท่องขุนเขากลางลมหนาวต้อนรับปีใหม่ กุลธิดา สืบหล้า…เรื่อง   รักษ์ชาติ  โสดาบัน…ภาพ        ชั่วระยะสองวันฉันก็เดินมายืนอยู่ตรงนี้ ที่ที่มีมองผ่านแนวต้นกุหลาบพันปีริมหน้าผาออกไปเห็นภูเขาลูกหนึ่งโดนเด่นอยู่ตรงหน้า ในท้องฟ้าฤดูหนาวไร้เมฆ แต่อื้ออึงด้วยสายลมที่ทำเอาเนื้อตัวสั่มสะท้านได้ทั้งที่แดดจัดจ้า        นานมาแล้ว ชาวบ้านพื่นถิ่นเคยเรียกภูเขาลูกนี้ว่า ”ดอยหมด”ก่อนจะเพี้ยนไปเป็นดอยมด ก็เพราะส่วนยอดของมันนั้นเตียนโล่งไม่มีต้นไม้ใหญ่ชนิดใดขึ้นอยู่เลย เนื่องจากไม่สามารถต้านแรงลมบนนั้นได้นั่นเอง        ดอยมดจึงไม่เหมือนภูเขาลูกใดในละแวกนี้ แม้ชื่อมดจะฟังดูเล็กจอยในความเป็นจริงกลับบันดาลประโยชน์มหาศาลแก่ผู้คนเบื้องลล่าง นั่นคือดอยมดเป็นต้นน้ำของน้ำแม่ลาว น้ำแม่เจดีย์ น้ำแม่วง และน้ำแม่ขอด ลำน้ำที่หล่อเลี้ยงพืชไร่สำคัญๆ อย่างเสาวรส ชา กาแฟ ซึ่งกำลังทำรายได้อย่างงานให้หลายหมู่บ้านตรงตีนดอย ก่อนจะไหลไปผนึกกำลังกับแม่น้ำกกและแม่น้ำปิงของจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่        ภูเขาที่สูงราว ๑,๘oo เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ถูกรอบล้อมด้วยความสลับซับซ้อนแห่งดงดอยภาคเหนือที่หวาวเหน็บนักยามค่ำคืนมาเยือน        นี่คือดอยมดแห่งอุทยานแห่งชาติขุนแจ จังหวัดเชียงราย แม้จะเป็นรองดอยลังกาหลวงในด้านชื่อเสียงและความสูง แต่สิ่งพิเศษก็คือ ฉันรู้สึกว่าดอยที่ไม่โด่งดังนี้ซุกตัวอยู่อย่างนอบน้อมต่อภูมิประเทศอันไพศาล ดอยมดจึงไม่ได้ให้ความรู้สึกถึงการเป็นผู้พิชิตเมื่อขึ้นไปถึง หากแต่กลับอยากโค้งคารวะให้กลับสิ่งที่เห็นรอบตัว นี่ละ ฉันจึงคิดว่าเราคงต้องอาศํยหัวใจใหญ่ๆในการไปให้ถึงดอยเล็กๆแห่งนี้        การจะขึ้นดอยช้างต้องอาศัยการป่ายปีนอย่างระมัดระวังไปตามก้อนหินพุดโพล่ก้อนแล้วก้อนเล่า โดยมีสิ่งตอบแทนที่คุ้มค่าคือภาพดวงอาทิตย์ที่งดงามไม่ซ้ำกันในแต่ละวันความสงบงามยามแดดอุ่นดำลังจะมลายหายไป พร้อมกันดวงอาทิตย์ที่ดอยช้าง ท่ามกลางทะเลภูเขาตระการตา        ด้วยระยะการเดินทางที่ไม่ไกลเกินไปนักกว่าจะมาถึงจุดแคมป์คืนแรกจึงทำให้มีเวลาเหลือเฟือสำหลับทำอาหารให้เสร็จทันก่อนพลบค่ำที่ความหนาวยะเยือกจะมาเยือน [...]  See More..